Ushbu maqolada O‘zbekiston to‘qimachilik sanoatining tashkiliy-iqtisodiy mexanizmi tahlil qilinib, uni zamonaviy iqtisodiy sharoitda takomillashtirishning asosiy yo‘nalishlari asoslab berilgan. Аyniqsa, 2016-2025-yillarda sohada yuz bergan tarkibiy o‘zgarishlar, ishlab chiqarish dinamikasi, investitsiyaviy faollik, shuningdek, boshqaruv va qo‘llab-quvvatlash vositalarining samaradorligiga alohida eʼtibor qaratilgan. Shu bilan birga, to‘qimachilik sanoatining 2028-yilgacha bo‘lgan o‘rta muddatli rivojlanish istiqbollarini prognozlash uchun ARIMA (0,2,1) modeli qo‘llanilgan. Olingan natijalar to‘qimachilik sanoatining tashkiliy-iqtisodiy mexanizmi samaradorligini oshirish, raqobatbardoshligini kuchaytirish va barqaror rivojlanishini taʼminlashga qaratilgan amaliy chora-tadbirlarni ishlab chiqish imkonini beradi.
Mazkur maqolada Yangi O‘zbekiston iqtisodiyotidagi tarkibiy transformatsiya jarayonlari tahlil qilingan. Iqtisodiy o‘sish dinamikasi, tarmoqlar tarkibidagi o‘zgarishlar hamda iqtisodiy o‘sishning yangi drayverlari baholangan. Shuningdek, texnologik rivojlanish va ilmiy-tadqiqot ishlari intensivligi asosida tarkibiy o‘zgarishlarning miqdoriy bahosi keltirilgan. Tahlil natijalari so‘nggi yillarda ijobiy siljishlar mavjudligini, biroq yuqori texnologiyali tarmoqlarni rivojlantirish zarurati saqlanib qolayotganini ko‘rsatadi. Maqolada iqtisodiy siyosatni takomillashtirish bo‘yicha amaliy takliflar ilgari surilgan.
Maqolada zamonaviy Xitoy boshqaruvining siyosiy-madaniy asoslari tahlil qilinadi. Muallif iqtisodiy o‘sish va siyosiy barqarorlikni tushuntirishda madaniyatni qat’iy milliy xarakter emas, balki hokimiyat, davlat majburiyatlari va yaxshi boshqaruv haqidagi ijtimoiy me’yorlar tizimi sifatida talqin qiladi. Tadqiqot birlik, meritokratiya, demokratik markazlashuv va xalqni asos sifatida ko‘rish tamoyillarining zamonaviy boshqaruvdagi o‘zaro bog‘liqligini ko‘rsatadi.
O‘zbekiston Respublikasining 2012-yilda qabul qilingan Tashqi siyosiy faoliyat konsepsiyasi evolyutsiyasi va transformatsiyasi kompleks tahlil qilinib, uning milliy suverenitetni mustahkamlash hamda strategik avtonomiyani ta’minlashdagi o‘rni ilmiy jihatdan baholangan. 2016-yildan keyin shakllangan proaktiv mintaqaviy siyosat va “yaxshi qo‘shnichilik kamari” sharoitida mazkur konsepsiyaning iqtisodiy diplomatiya hamda integratsiya jarayonlariga oid jihatlari tahlil etilgan. Qozog‘iston va Qirg‘izistonning tashqi siyosat modellari bilan qiyosiy tahlil asosida O‘zbekiston tashqi siyosatining zamonaviy rivojlanish tendensiyalari yoritilgan. Shuningdek, global va mintaqaviy jarayonlarning o‘zgarishi sharoitida “muvozanatlangan ochiqlik” tamoyili hamda faol ko‘p vektorli tashqi siyosatga asoslangan yangi konseptual yondashuvni shakllantirish zarurati ilmiy jihatdan asoslangan.
Ushbu maqolada Oʻzbekistonda norasmiy iqtisodiyotda ishchilar uchun ijtimoiy himoyani kengaytirishdagi qiyinchiliklar va uning istiqbollar tahlil qilinadi. Unda norasmiy bandlikning asosiy shakllari va ular bilan bogʻliq ijtimoiy xavflar, jumladan, pensiya taʼminoti, tibbiy sugʻurta va mehnat kafolatlarining yoʻqligi oʻrganiladi. Zaif guruhlarni qamrab olishga qaratilgan inklyuziv ijtimoiy himoya tizimini rivojlantirishda davlatning roliga alohida eʼtibor qaratilgan. Huquqiy asoslar va hozirgi ijtimoiy-iqtisodiy tendentsiyalar tahlili asosida ijtimoiy sugʻurta mexanizmlarini isloh qilish va bandlikni qonuniylashtirishni ragʻbatlantirish zarurati asoslanadi. Ijtimoiy himoyani kengaytirish inson kapitalini mustahkamlash va barqaror rivojlanishning muhim omili sifatida qaraladi.
mazkur maqolada davlat boshqaruvi sohasida Gʻarb davlatlari va Markaziy Osiyo mamlakatlaridagi inson resurslarini rivojlantirish masalasini oʻrganish boʻyicha nazariy yondashuvlar keng qamrovli tahlil qilingan. Gʻarb olimlarining, tadqiqotchilarining iqtisodiy modellari, institutsional yondashuvlari va markaziy osiyolik olimlar hamda mutaxassislarning strategik qarashlari maqolada oʻzaro qiyosiy tahlil etilgan.
Maqolada an'anaviy ierarxik hududiy boshqaruv modellari Indastry (Industry) 4.0 raqamli transformasiyasi va yashil iqtisodiyotga oʻtish kabi global innovatsion tendensiyalarning yuqori noaniqlik va dinamika sharoitida samarasizlashib borayotgani, ushbu tendensiyalarni institutsional jihatdan hisobga oluvchi “adaptiv innovatsion boshqaruv” (adaptive innovative governance, AIG) paradigmasini ishlab chiqish va uning Oʻzbekistonda joriy etilish istiqbollari haqida so‘z boradi. Mazkur taqdiqotda (design science research) yondashuvi asosida 2019-2026-yillarda nashr etilgan, Scopus/Web of Science indekslangan 30 ta maqolaning maqsadli (purposive) tanlangan namunasi ustida tizimli kontent-tahlili, komparativ-institutesional tahlil va morfologik modellashtirish qoʻllanildi. Natijada, besh moduldan: institutsional egiluvchanlik, koʻp subyektli koordinatsiya, raqamli-texnologik integratsiya, yashil transformatsiya va monitoring-oʻrganish siklidan iborat AIG modelining konseptual arxitekturasi ishlab chiqildi va an'anaviy byurokratik modelga qiyoslandi.
Maqolada ommaviy tartibsizliklarning ijtimoiy-siyosiy mohiyati kompleks tarzda tahlil qilinib, ommaviy tartibsizliklarning yuzaga kelish sabablari, ularning jamiyat barqarorligiga ta’siri hamda ijtimoiy-siyosiy jarayonlar bilan o‘zaro bog‘liqligi ochib berilgan. Shuningdek, tartibsizliklarning rivojlanish bosqichlari, ularning xavfsizlik va huquqiy tizimga tahdidi, davlat va jamiyat institutlarining ushbu jarayonlarga munosabati tahlil etilib, tadqiqot natijasida ommaviy tartibsizliklarning oldini olish, ularni boshqarish va ijtimoiy barqarorlikni ta’minlash bo‘yicha ilmiy-amaliy tavsiyalar ishlab chiqilgan.
Ushbu maqola Turkiy davlatlar tashkilotining tashkil etilishi zaruriyati va uning tobora ta'sirchan mintaqaviy tashkilotga aylanishida muhim ahamiyatga ega bo‘lgan siyosiy, iqtisodiy, madaniy va xavfsizlik omillarini tahlil qilishga qaratilgan. Shuningdek, turkiy hamkorlik doirasini yaratishning asosiy sabablarini aniqlash, O'zbekistonning 2019-yilda Turkiy davlatlar tashkilotiga qo'shilishining siyosiy shart-sharoitlari va strategik motivlari keng qamrovli tahlil etilib, 2019–2026-yillar oralig‘idagi tarixiy jarayon, sammitlar diplomatiyasi, iqtisodiy ko'rsatkichlar va geosiyosiy o'zgarishlar bayon etilgan. Hukumatimizning ko'p vektorli tashqi siyosat strategiyasi, O'rta Yo'l infratuzilma loyihalari va Turkiy dunyo integratsiyasida O'zbekiston rolini tahlil qilish asosida maqolada ilmiy xulosalar shakllantirilgan.