Mazkur maqolada aholining o‘lim holati iqtisodiy-statistik yondashuv asosida tahlil qilinib, o‘lim jarayonlarining dinamikasi va hududiy tafovutlari yoritiladi. Tadqiqotda 2018–2024-yillar davomida O‘zbekiston Respublikasi bo‘yicha vafot etganlar soni hamda umumiy o‘lim koeffitsiyenti ko‘rsatkichlari statistik jihatdan baholandi. Dinamik va hududiy taqqoslashlar asosida o‘lim holatining ijtimoiy-iqtisodiy omillar, sog‘liqni saqlash infratuzilmasi va ekologik sharoitlar bilan bog‘liqligi aniqlandi. Tahlil natijalari pandemiya yillarida o‘lim darajasining vaqtincha oshganini, keyingi yillarda esa barqarorlashuv tendensiyasi shakllanganini ko‘rsatdi. Maqolada o‘lim holatini baholashda mutlaq va nisbiy ko‘rsatkichlarni kompleks qo‘llash zarurligi asoslanib, sog‘liqni saqlash va demografik siyosatni takomillashtirish bo‘yicha ilmiy-amaliy xulosalar berilgan.
Maqolada 1991-2000 yillarda O‘zbekistonda jamiyatning ijtimoiy stratifikatsiyasi va uning demografik tarkibidagi o‘zgarishlar, mamlakat aholisi soniningdinamikasi retrospektiv usullar bilan tahlil etilgan. Shuningdek, mamlakat aholisining deyarli 60 foizi band bo‘lgan qishloq xo‘jaligidagi islohot-lar natijasida jamiyatning tabaqalashuvidagi transformatsion va evolyutsion uzgarishlar ochib beriladi. Bundan tashqari, O‘zbekistondagi no-rentabel yirik sanoat ishlab chiqaruvchi zavodlar o‘rniga tashkil qilingan sanoat zonalari va texnoparklarni tashkil qilish orqali yangi ish o‘rinlari yuzaga kelishining jamiyat sotsial tarkibiga taʼsiri statistik va kontent tahlil qilish orqali asoslab berilgan.