мазкур мақолада ҳудудлар иқтисодий хавфсизлигини бошқаришнинг илмий-назарий асослари, ҳудудий даражада иқтисодий хавфсизликни таъминлашнинг концептуал ва методологик жиҳатлари ўрганишга бағишланган. Унда “иқтисодий хавфсизлик” тушунчасининг ҳудудий ўлчовдаги моҳияти, асосий таҳдид ва хавф-хатарларнинг таснифи, уларни идентификация қилиш, баҳолаш ва бошқариш механизмлари илмий-назарий нуқтаи назардан таҳлил этилган. Шунингдек, хавфсизлик индикаторлари тизими, мониторинг ва прогнозлаштириш усуллари, стратегик режалаштириш ва ҳудудий сиёсат шакллантиришнинг назарий асослари муҳокама қилинган. Ҳудудий иқтисодий хавфсизликни таъминлашда давлат бошқаруви ва институционал механизмларнинг ўрни ҳам очиб берилган.
Mazkur maqolada aholining o‘lim holati iqtisodiy-statistik yondashuv asosida tahlil qilinib, o‘lim jarayonlarining dinamikasi va hududiy tafovutlari yoritiladi. Tadqiqotda 2018–2024-yillar davomida O‘zbekiston Respublikasi bo‘yicha vafot etganlar soni hamda umumiy o‘lim koeffitsiyenti ko‘rsatkichlari statistik jihatdan baholandi. Dinamik va hududiy taqqoslashlar asosida o‘lim holatining ijtimoiy-iqtisodiy omillar, sog‘liqni saqlash infratuzilmasi va ekologik sharoitlar bilan bog‘liqligi aniqlandi. Tahlil natijalari pandemiya yillarida o‘lim darajasining vaqtincha oshganini, keyingi yillarda esa barqarorlashuv tendensiyasi shakllanganini ko‘rsatdi. Maqolada o‘lim holatini baholashda mutlaq va nisbiy ko‘rsatkichlarni kompleks qo‘llash zarurligi asoslanib, sog‘liqni saqlash va demografik siyosatni takomillashtirish bo‘yicha ilmiy-amaliy xulosalar berilgan.
Maqolada Qirg‘izistonda davlat-xususiy sheriklik (DXSh)ni rivojlantirish ning o‘n yildan ortiq tajribasi tahlil qilinadi. Unda eskirgan konsessiya modellaridan zamonaviy, moslashuvchan hamkorlik mexanizmlariga o‘tish jarayoni ko‘rib chiqiladi. Siyosiy tavakkalchiliklar va tavakkalchiliklarni baholash metodikasining yo‘qligi kabi asosiy to‘siqlar aniqlangan, shuningdek raqamlashtirish va dasturlarni tarmoqlar bo‘yicha ajratish orqali qonunchilikni takomillashtirish yo‘llari taklif etilgan.
Mazkur maqolada milliy xavfsizlikni taʼminlashda strategik rejalashtirishning o‘rni va ahamiyati, uning nazariy-metodologik asoslari, maqsad va vazifalari, anʼanaviy strategik rejalashtirishdan farqli jihatlari, xavf-xatarlarni aniqlash, baholash va boshqarish mexanizmlari, shuningdek, o‘zgaruvchan xavfsizlik muhiti sharoitida strategik qarorlarni shakllantirish va amalga oshirishning o‘ziga xos xususiyatlari kompleks tarzda tadqiq etilgan.
Mazkur maqolada Oʻzbekistonda professional taʼlim sohasida davlat siyosatini takomillashtirishning dolzarb masalalari tahlil qilingan. Tadqiqotda professional taʼlim tizimining 2019–2020-yillarda shakllangan meʼyoriy-huquqiy asoslari, tizimning joriy holati, uning mehnat bozori bilan oʻzaro bogʻliqligi hamda mavjud muammolarning institutsional sabablari oʻrganilgan. Statistik, hujjatli va qiyosiy tahlil usullaridan foydalangan holda professional taʼlim tizimining yuqori qamrov darajasi bilan yoshlar bandligi oʻrtasidagi tafovut aniqlangan. Tadqiqot natijalari ish beruvchilarning taʼlim jarayoniga yetarli darajada institutsional jalb etilmagani, moliyalashtirish mexanizmlarining taʼlim natijalariga toʻliq bogʻlanmagani va mustaqil sertifikatlashtirish tizimining yetarlicha rivojlanmagani asosiy tizimli muammolar ekanini koʻrsatdi. Xalqaro tajriba asosida professional taʼlim siyosatini takomillashtirishning toʻrt blokli modeli — boshqaruv, ish beruvchi bilan hamkorlik, natijaga yoʻnaltirilgan moliyalashtirish va mustaqil sifatni baholash — taklif etilgan. Mazkur model professional taʼlim tizimining miqdoriy qamrovini mehnat bozoridagi real natijalarga aylantirishga xizmat qilishi mumkin.
Mazkur ilmiy maqolada O‘zbekiston Respublikasida mahalla institutini raqamlashtirishning siyosiy-huquqiy asoslari, uning davlat boshqaruvi tizimidagi o‘rni hamda zamonaviy boshqaruv mexanizmlarini takomillashtirishdagi ahamiyati tahlil qilingan. Tadqiqotda O‘zbekiston Respublikasi Prezidentining 2026-yil 24-iyundagi PF– 116-son Farmonida belgilangan ustuvor yo‘nalishlar ilmiy jihatdan baholanib, mahalla institutini raqamli transformatsiya qilishning nazariy va amaliy jihatlari yoritilgan. Mahalla boshqaruvida axborot-kommunikatsiya texnologiyalarini joriy etish fuqarolar va davlat organlari o‘rtasidagi hamkorlikni mustahkamlashi, boshqaruv jarayonlarining ochiqligi va shaffofligini ta’minlashi hamda davlat xizmatlari sifatini oshirishga xizmat qilishi asoslab berilgan. Shuningdek, mahallalarni raqamlashtirish orqali ijtimoiy himoya, kambag‘allikni qisqartirish, bandlikni ta’minlash, murojaatlar bilan ishlash va jamoatchilik nazoratini kuchaytirish imkoniyatlari ilmiy yondashuv asosida ochib berilgan.